«Farabi Shakirti» мектеп мұғалімдері мен орта және жоғары оқу орындары оқытушыларына, сала мамандарына, магистранттар мен жасөспірімдерге арналған Республикалық желілік басылым-сайты
Қоғам

«Үнсіз қалған ауылдар: жастар неге туған жерінен кетіп    жатыр

📸 Сурет: ЖИ көмегімен жасалынды (Жасанды интеллект).

Жолдаған: автор Шәріпжан Айым

«Туған жердей жер болмас, туған елдей ел болмас», — дейді халық. Бірақ бүгінгі таңда туған жерін тастап, үлкен қалаларға қоныс аударып жатқан жастар аз емес. Бір кездері баланың күлкісі мен үлкендердің әңгімесіне толы болған ауыл көшелері бүгінде неге тынышталып барады? Жастарды туған жерінен алыстататын не?

Бұл сұраққа бір ғана себеппен жауап беру қиын. Біреулер жастарды ауылды бағаламайды деп кінәлауы мүмкін. Алайда мәселенің мәні тереңірек. Жас адамның алдында екі таңдау тұрады: туған жерінде қалып, мүмкіндігі шектеулі ортада өмір сүру немесе білім алып, болашағын қалыптастыру үшін қалаға аттану.

Ең алдымен, білім мәселесіне назар аударған жөн. Ауыл мектептерін бітірген түлектердің көбі жоғары білім алу үшін қалаға барады. Ал оқуын аяқтаған соң, өз мамандығына сай жұмыс табу әрдайым оңай емес. Кейбір ауылдарда жас маманға лайықты жұмыс орны, тұрақты табыс немесе кәсіби өсу мүмкіндігі жеткіліксіз. Сондықтан жастардың қалада қалуы таңғаларлық жағдай емес.

Мұнымен қатар, ауылдағы инфрақұрылым мәселесі де жастардың шешіміне әсер етеді. Кейбір елді мекендерде сапалы медициналық қызметке, жақсы жолға, тұрақты интернетке немесе қоғамдық көлікке қол жеткізу қиын. Жастар тек жұмыс іздемейді, олар өз қабілетін дамытып, жаңа нәрселер үйреніп, белсенді өмір сүргісі келеді. Ал мұндай мүмкіндіктер болмаған жағдайда, ауылда қалу қиындай түседі.

Дегенмен барлық жауапкершілікті мемлекетке арта салу да дұрыс емес. Жастардың өздері де туған жерінің дамуына үлес қоса алады. Қалаға білім алу немесе тәжірибе жинау үшін кету – туған жерден бас тарту деген сөз емес. Керісінше, алған білімін ел игілігіне жұмсау әр адамның өз таңдауына байланысты. Бүгінде ауылда қалып, шағын кәсіп ашып, өз ортасына пайдасын тигізіп жүрген жастар да бар.

Ауылдың дамуына бағытталған мемлекеттік бағдарламалар да жүзеге асырылып келеді. Соның бірі – «Ауыл – Ел бесігі» жобасы. Оның мақсаты – ауылдардағы жол, білім, медицина және басқа да маңызды инфрақұрылымдарды жақсарту. Алайда бағдарламаның қағаз жүзінде болуы жеткіліксіз. Ең маңыздысы – оның ауыл тұрғындарының күнделікті өмірінен нақты көрініс табуы.

Менің ойымша, жастардың ауылға оралуын қаласақ, ең алдымен оларға қажетті жағдай жасауымыз керек. Тұрақты жұмыс, лайықты жалақы, баспана, сапалы білім және кәсіби даму мүмкіндігі – ауылдың болашағына тікелей әсер ететін факторлар. Сонымен қатар ауыл жастарының кәсіп бастауына қолдау көрсетіп, олардың бастамаларына жол ашу қажет.

Жастардың туған жерінен кетуі – тек олардың жеке таңдауы емес, қоғам назар аударуы тиіс мәселе. Әрине, әр адам қай жерде өмір сүретінін өзі шешеді. Бірақ туған жеріне қайтып оралғысы келген жасқа мүмкіндік болмауы – ойланатын жағдай.

Сондықтан жастарға «ауылдан кетпеңдер» деп талап қоюдан бұрын, олардың қайтып келгісі келетін ауылды қалыптастыруымыз керек. Өйткені туған жерге деген сүйіспеншілік тек сөзбен емес, оған қосқан үлеспен өлшенеді.

Ендеше, жастардан ауылға оралуды күтпес бұрын, олардың қайтып келгісі келетін ауылды бірге қалыптастыра аламыз ба?

ШӘРІПЖАН  Айым  Дәулетқызы,

Павлодар облысы, Екібастұз қаласы,

«С.Торайғыров» атындағы №22 гимназия-

мектебінің 11-сынып оқушысы

Сәйкес жаңалықтар

Қазіргі заманғы жалған және шынайы ақпарат

Дәстүрлі БАҚ жойыла ма, әлде жасара ма?

Шкаф толы киім, ми толы курс: Біз неге бәрін сатып ала береміз?