Жанарына жас толтырып, жас сәбидің,
Пәк, бейкүнә періште деп танимын.
Өзгежерде, өзге адаммен жүрсе де,
Өз анасын келеді деп көздеуде
Терезеге телміріп күн өткізер,
Тәлімгерлер сүйектен сөзін кезер.
Алақанын сыйпай алмай ата-ананың,
Жәутеңдеп тұр, мөп-мөлдір қос жанарың
Жетім бала тым көбейіп барады,
Біз тәлім алған пендемізғой саналы.
Енді отырымыз кінәләйміз кімді деп,
Ақыр соңы тас бауыр, көке канна кінәлі
Күрсінемін, таңданамын, таңырқаным
Осы іспеттес тас бауыр сорлы бар мажан
Жетім қылып өз ұрпағын жасынан,
Жетім көрсең сипай жүрші басынан.
Шойынбекқызы Іңкәр
С. Әбдіжаппаров атындағы мектеп-интернат
9 сынып оқушысы.
Түркістан облысы, Бәйдібек ауданы