Сурет:ЖИ, жолдаған автор
Ел сыйлаған еңбек иесі – бұл тек аталық медаль немесе рәсімдік төсбелгі ғана емес, бір ғажайып адал, сабырлы, еңбекқор адамның бейнесі. Бейшеналы атам осындай елге пайдалы, шәкірт тәрбиелеген жан. Оның өмірін қараған сайын, адам еңбектің адалдығын, шыншылдық пен жауапкершіліктің қандай құнды нәрсе екенін көріп, айнала түсінеді.
Бейшеналы атаның ғұмыры – ұрпақ тәрбиесіне арналған өнегелі жол. Ол ұзақ жылдар бойы мектеп қабырғасында ұстаздық етіп, шәкірттеріне тек білім ғана емес, өмірлік бағыт-бағдар да бере білді. Әр сабағына үлкен жауапкершілікпен қарап, жас буынның бойына адамгершілік, еңбексүйгіштік, үлкенге құрмет секілді асыл қасиеттерді сіңірді. Бүгінде әр өңірде еңбек етіп жүрген шәкірттерінің ұстазын сағынышпен еске алуы – сол еңбектің айқын жемісі.
Ұстаздықпен қатар, Бейшеналы ата ауыл тіршілігінің қайнаған ортасында жүрді. Ол үшін еңбек – тек күнкөріс көзі емес, елдің берекесі мен ырысының бастауы еді. Жер үлестіру, ауылдың астығы, шабындық қоры бұның бәрі бір еңбек. Оның маңдай терімен келген әрбір жетістік – табандылық пен адалдықтың нәтижесі.
Бейшеналы ата үшін елдің мұңы – өзінің мұңы болатын. Ол ауылдағы өзекті мәселелерді ашық көтеріп, олардың шешімін табуға бар күш-жігерін жұмсады. Газ, су, жол, жарық сынды тіршілікке қажетті инфрақұрылым мәселелерін үнемі назарда ұстап, тиісті орындарға жеткізіп, халықтың жағдайының жақсаруына ықпал етті. Оның табандылығы мен жанашырлығының арқасында ауыл өмірінде бірқатар оң өзгерістер жүзеге асты.
Зейнеткерлік кезеңін ол демалыс емес, елге қызмет етудің жалғасы деп білді. Қай кезде де ауылдың дамуын, халықтың тұрмыс-тіршілігінің жақсаруын ойлап, елмен бірге еңбек етті. Қарапайымдылығы мен іскерлігі, әділдігі мен жауапкершілігі оны жұрт алдында ерекше беделге жеткізді.
Бейшеналы ата – туған жерін жанындай сүйген азамат. Қандай кезең болмасын, ауылдың болашағын ойлап жүрген жан иесі еді. Қиындықта қайыспай, тоқшылықта тасымады. Ауылдың әр төбесі мен бұлағын ерекше құрметтеп, туған жердің қадірін кейінгі ұрпаққа үлгі етіп қалдырды. Сондықтан да ел-жұрты оны әрдайым «тірегіміз» деп бағалайды.
Оның ең үлкен байлығы – өнегелі ұрпағы. Балалары мен немерелеріне адал еңбектің мәнін, білімнің құндылығын және адамдық қасиеттің биіктігін үйретті. «Еңбек – адамға қорған, қорған – елге сый» деген ұстанымды ол өз өмірімен дәлелдеп өтті.
Қорыта айтқанда, Бейшеналы атаның өмір жолы – шәкірт тәрбиелеу, туған жердің шын жанашыры, елдің сөзін сөйлеген азамат. Ол далада – қажырлы еңбек иесі, отбасында – асқар тау әке бола білді. Оның өмір жолы – кейінгі ұрпаққа үлгі боларлық өнеге. Елі үшін аянбай еңбек еткен мұндай
азаматтардың есімі әрдайым құрметпен аталып, халық жадында сақтала бермек.
БЕЙШЕНАЛЫ Маргиза Абылайқызы,
Жамбыл облысы, Т.Рысқұлов ауданы,
Шолақ-қайыңды ауылы,
«Жамбыл орта мектебінің» 11-сынып оқушысы